Het verhaal van vrijwillige arts Demi
Met een passie voor avontuur en Latijns-Amerika wilde ik al vanaf mijn studietijd graag een tijdje in de tropen werken. Toen ik de kans kreeg om er even tussenuit te gaan tussen twee anios banen, contacteerde ik Hospital San Miguel meteen.
Vijf maanden later zat ik in het vliegtuig. Eerst naar Cali in Colombia om mijn Spaans bij te spijkeren, vervolgens naar het diep in de jungle gelegen Puerto El Carmen. Na een prachtige reis met de bus vanaf Quito begon mijn echte avontuur, en wat heb ik hier ontzettend veel geleerd.
Regelmatig kwam er indrukwekkende casussen langs. Een jonge man met ventrikeltachycardie en hartfalen, slangenbeten van de equis, een ernstige intoxicatie. Of hypertensieve spoedgevallen en een diabetische ketoacidose, een uitdaging om hier te behandelen waarbij mijn passie voor interne geneeskunde goed van pas kwam.
Maar wat me het meeste bijblijft zijn de enorme verschillen met Nederland; de zorg die bij ons zo vanzelfsprekend is, daarvoor zijn de mensen enorm dankbaar. Toegang tot goede medische zorg in een afgelegen gebied tegen een betaalbaar tarief, binnen afzienbare tijd terecht kunnen voor zowel gewone consulten als spoedeisende zorg. Eerlijke uitleg over het lichaam, ziektes en behandeling met medicijnen, ook al is dat soms een uitdaging door het cultuurverschil met de indígenas die in de omgeving wonen.
Het is geweldig om te zien met hoe veel passie Jacob en Carolien samen het ziekenhuis runnen. Buiten werktijd leerde ik ze kennen als twee ontzettend gezellige en lieve mensen en hele liefdevolle ouders. De etentjes en borrels bij hen thuis waren mijn favoriete momenten in het rustige Puerto El Carmen.
Maar de stilte in het dorp heeft me ook veel gebracht. Waar het leven in Nederland soms aan me voorbij lijkt te razen, kreeg ik hier de tijd en ruimte om echt tot rust te komen. De hangmat in de Mirador met uitzicht op de Rio San Miguel, daarachter de uitgestrekte Amazone en de ondergaande zon, was een perfecte plek daarvoor. In mijn vrije tijd was ik hier meer te vinden dan waar dan ook.
Op de tweede plek bracht ik veel van mijn vrije tijd door op mijn Asics-hardloopschoenen, rennend over de enige geasfalteerde weg richting de bewoonde wereld. Tijdens mijn hele verblijf in Puerto el Carmen heb ik me voorbereid op de Carrera Putumayo die op 18 oktober plaatsvond. Op mijn laatste hele dag in Puerto el Carmen rende ik mee met de hele marathon als enige vrouw, mijn eerste hele marathon ooit.
In vier uur en zesentwintig minuten rende ik 43 kilometer over de grotendeels heuvelige weg naar Puerto El Carmen, in de zinderende hitte met hoge luchtvochtigheid. Dit alles om geld op te halen om zo een steentje bij te dragen aan het draaiende houden van dit mooie ziekenhuis, wat elk jaar weer een enorme uitdaging is.
Van mijn streefbedrag van €10.000 euro heb ik uiteindelijk €6.000 weten op te halen. Help jij mee aan de laatste €4.000? Doneren kan via mijn GoFundMe pagina:
Alvast ontzettend bedankt voor je bijdrage en un abrazo vanaf de Amazone rivier!
Demi
